تعدادی از آوازخوانان " ترانه  نوين ايران" در اواخر دهه  چهل و اوايل دهه  پنجاه , کار حرفه اي خود را با خواندن بر روی فيلمهاي سينمايي آغاز کردند . يکی از آواز خوانان مذكور زنده ياد فرهاد بود که ترانه جاودان مرد تنها را بر روی فيلم به ياد ماندنی مسعود کيميايی يعنی رضا موتوری اجرا نمود كه بسيار هم موفق بود.  ابی نيز از جمله آوازخوانانی بود که کار حرفه اي خود را با خواندن بر روی فيلم آغاز نمود و اين روند تا آخرين روزهای پيش از انقلاب نيز ادامه داشت .

داستان انتخاب ابی برای خواندن بر روی فيلم عطش ساخته  ايرج قادری  که اولين ترانه رسمی ابی بود از اين قرار است. موسيقي اين فيلم توسط استاد حسين واثقی ساخته شده و ترانه نيز در اختيار او قرار گرفت و قرار شد که برای سکانسهايی از فيلم ، اين ترانه اجرا شود .

او در تهران به دنيا آمد و از جواني ترانه بيدار را آغاز کرد. در نوجواني به بريتانيا رفت و پس از مدتی، به ايران بازگشت و کارش را در يک نشريه هفتگي آغاز کرد. در صبح هاي جمعه در راديو ايران با برنامه " آواي موسيقي " کارش را ادامه داد سپس در تلويزيون گوينده و ترانه نويس برنامه " زنگوله ها " شد.
در هجده سالگي با ترانه " ستاره آي ستاره " و " ديگه اشکم واسه من ناز ميکنه " به رداي ترانه رسيد و در نوزده سالگي ترانه " قصه دو ماهي " را سرود که  سر و صدای بسياری به راه انداخت  ، و از آن پس : بوي خوب گندم ، نفس ، جمعه ، مرد تنها ، هفته خاکستري ، نفرين نامه ،رحم کن، هميشه غايب ، سقوط ، نياز و چند ده ترانه ديگر را سرود.

14 مرداد هم سالگرد انقلاب مشروطه است و هم سالگرد خاموشی زن جسوری كه صدايش را كه بانگ بلند آزادی بود، روی صفحه های 33 دور ضبط كرد تا به گوش ديگران برسد. نه فقط برسد، بلكه درحافظه تاريخی ملت ايران بماند. قمرالملوك وزيری تافته ای بود از جنس گيس بافته و پنهان دختران زير چارقد و حجاب. بعدها صدايش از راديو تهران طنين افكن شد و زمانی كه از راديو ايران "تيم گزارشگران روزجمعه" را به ديدارش فرستاد تا با او گفتگو كنند، در فاصله هر جمله بغض راه گلويش را می‌بست و گاه می‌گريست. می‌گريست از دوران، از استبداد و از برباد رفتن آرزوها و فروخفتن در افسردگی شكست و پناه بردن به آنچه تسكين بخش می‌نمايد: الكل  قمر به وقت خود، يكی از زيبارويان ايران بود و به قول "نی داوو" كه كشفش كرده بود، براستی قمر بود. ياد و نامش را پاس داريم. نه به اين خاطر كه زن بود، بلكه بدان خاطر كه جسارت آزادی و آزاديخواهی را داشت: "امان از اين دل، امان!"

از کی روی صحنه بودید؟

ـ از نه سالگی.کارم را در رادیو ایران با "آقا بیژن"که گوینده برنامه کودک بود،شروع کردم.بعد فرهاد سواد کوهی آمد، عهدیه و بقیه.

اولین ترانه ای که خواندید،یادتان هست؟

- بله،برای روز کودک بود.شعرش را پدرم گفته بود:بادا به کودک مبارک،مبارک/فرخنده روز کودک مبارک،مبارک/..ویا ترانه دیگری مانند:بهترین رفیقت دفتر و کتابت/در اختیار تو وقت خورد و خوابت/با تو ریزد و در امتحان/ترس من،اضطراب من.همین طوری ادامه دادیم تا رسیدیم به برنامه گل های صحرایی که آقای داود پیرنیا آن را درست کردند.

نهمين فرزند مرحوم رضا مهراد ،كاردار وزارت امورخارجه دولت ايران در كشورهاي عربي ،روز بيست و نهم دي ماه 1322 در تهران متولد شد.اخلاق و رفتار آخرين فرزند خانواده مهراد آنقدر متفاوت بود كه هميشه از سوي اطرافيان به «تقليد از بزرگترها» مي شد.سه سال بيشتر نداشت كه علاقه به موسيقي او را وادار ميكرد تا پشت در اتاق برادرش بنشيند و تمرين ويلون او ودوستانش را گوش كند.در همان دوران يكي از دوستان برادرش متوجه علاقه فرهاد به موسيقي ميشود و از خانواده او ميخواهد كه سازي براي او تهيه كنند.با اصرار برادر بزرگتر يك ويلون سل براي او تهيه ميكنند و تمرينات فرهاد آغاز ميشود.عمر تمرينات ويلون سل از 3 جلسه فراتر نرفت، چرخ روزگار ساز او را شكست و به قول فرهاد:«ساز صد تكه و روح من هزار تكه شد.»

بشناس مرا حکایتی غمگین ام
افسانه تیره ی شبی سنگین ام
تلخ ام ، کِدر ام ، شکسته ام ، مسموم ام
ای دوست شناختی مرا
من اینم

من اینم و غرق خستگی آمده ام
ویرانم و از شکستگی آمد ه ام
از شهر یگانگی فراموشش کن
از شهر هزار دسته گی آمده ام
...

مرجان از معدود خوانندگان پاپ زن ایرانی است که صداش رو دوست دارم … بعداز سالیان آلبوم جدیدی به بازار داده …

"آزاده ام من" آخرین ترانه ایست که رهی معیری ساخت. عاشق ترین غزلسرای دوران ما. از معیری یک دیوان پر غزل ( سایه عمر) به یادگار مانده است و دهها ترانه فراموش نشدنی و جاودان. یکی از شیک پوش ترین و آراسته ترین شعرای ایران بود. قامتی کشیده و چشمانی نافذ و مهربان. بسیار دقیق بود و درکار شعر تا حد وسواس. برجسته ترین خوانندگان سه دهه 30، 40 و 50 ایران ساخته های او را در برنامه های گلها و یا تک ترانه ها خواندند. او از جمله ترانه سرایان ایران بود

حسن ستار در آبان ماه    1328در تهران متولد شد.دوران نوجوانی خود را مثل بسیاری ازهنرمندان و ورزشکاران در محله شهباز تهران گذرانیده است . ستارتحصیلات خود را در دبستان و دبیرستان اقبال به اتمام رساند و لیسانسش را در رشته اقتصاد بین المللی ازمدرسه عالی بازرگانی دریافت نمود.

هر سال کتابی در بريتانيا چاپ ميشه به اسم "ليست آدم های مهم دنيا" يا "International who is who". اين کتاب نتيجه کار يک گروه تحقيقاتی در بريتانياست که ابتدا مقاله های گوناگونی درباره آدم های مختلف می خونن و بعد تشخيص ميدن که اون فرد در دنيای امرزوی ما به خاطر کاری که انجام ميده و يا به خاطر موقعيتش مهم هست يا نه. امسال گروه آريان از ايران در اين ليست که ۳ ماه ديگه بيرون مياد قرار می گيره. با اليسون نيل از اين گروه تحقيقاتی صحبت کردم.

فیلم سینمایی "چند می‌گیری گریه کنی" به کارگردانی شاهد احمدلو، یادگاریست از منوچهر نوذری. درعین حال، این اولین فیلم یک کارگردان جوان است. فیلم برای مخاطب عام ساخته شده و البته با توجه به کمدی بودن و ساختار فیلم به نوعی تمام مخاطبان با آن به راحتی می‌توانند ارتباط برقرار کنند. می‌توانست در فستیوال فجر بخت جایزه هم داشته باشد. جشنواره فجر در یک دوره مسیر سینمای ایران را تعیین می‌کرد و به سازندگان فیلم‌ها سمت و سو می‌داد. در حال حاضر این روند مثل گذشته نیست و در جشنواره چندان به سینمای بدنه توجه نمی‌شود و بیشتر آثار جشنواره‌ای مورد توجه قرار می‌گیرد.

این دفعه میخوام درباره ی خواننده های ایرانی صحبت کنیم.به نظر من اول بهتره اسمه چند تا از خواننده هارو لیست کنیم بعد در مورد هر کدوم بحث کنیم. لیست خواننده های ایرانی:ابی- آصف- افشین- امید- اندی- بلک کتز- بویز- پویا- پیروز- سامان- داریوش- سندی- سعید محمدیسرژیک- شادمهر عقیلی- سیاوش قمیشی- سیاوش شمس- شهرام کاشانی- شکیلا- مارتیک- منصور- معین- مهرداد-نیما- لیلا فروهر - فریدون فروغی البته این اسم همه عزیزانی نبود که با صدای گرمشان برای ایران و ایرانی میخوانند ولی همینم واسه بحثمون کافیه

 گرچه «خط قرمز» در سال‌های ابتدایی انقلاب نمی تواند از خطوط قرمز عبور کند اما کارگردان آن، مسعود کیمیایی از آن پس فرصت پیدا می‌کند که به کارش ادامه دهد و با فاصله‌های زمانی قابل قبول فیلم  بسازد. در مقابل، ایرج قادری در همان‌ سال‌ها متوقف می‌شود و تا دهه‌ی دوم انقلاب اجازه‌ی کارگردانی (و تا همین امسال اجازه‌ی بازیگری) پیدا نمی‌کند. شروع دوباره‌ی قادری امیدوار کننده  بود. در آن‌سال‌ها کیمیایی فیلم‌هایی می‌ساخت که توقعات مخاطبانش را (به عنوان کارگردان قیصر و گوزن‌ها و حتا دندان مار) بر آورده نمی‌کرد اما قادری با توجه به کارنامه‌ی پیش از انقلابش فراتر از حد انتظار ظاهر شد...

الهه، خواننده برنامه گلهای راديو ايران، اخير گفتگوئی در باره گذشته قبل از انقلاب و سالهای دوری از ايران كرده است. بخشی از اين گفتگو به مسائل مربوط به كنسرت وی در خارج از كشور و نقش مجاهدين خلق دراين ماجرا باز ميگردد. الهه می‌گويد: پس از دو سال آموزش خواندن موسيقی اصيل ايرانی، در برنامه گلها به شنودگان راديو معرفی شدم. خواننده پيشتار خواننده زن اين برنامه در طول پانزده سال بودم. با  انقلاب كه خواندن زن‌ها ممنوع شد، خاموش شدم.

ماه محرم شده است

ماهی که هیچ کس بدی را

دوست ندارد.

ماه حسین و عزیزانش است

ایران ماتم دارد ایران می گرید

و سیه پوش است.

تا بعد از تاسوعا و عاشورا ،

سکوت.

در کانون فیلم لس آنجلس،بخش‌هایی از سریال دایی جان ناپلئون در حضور ایرج پزشکزاد نویسنده رمان و پرویز صیاد بازیگر سریال تلویزیونی آن به نمایش درآمد. در این برنامه ایرج پزشکزاد و پرویز صیاد ضمن یادآوری خاطراتی به سوالات تماشاگران درباره کتاب و فیلم تلویزیونی دایی جان ناپلئون پاسخ دادند. پرویز صیاد در مصاحبه با رادیو می گوید: هر کاری در زمینه ادبی یا هنری زمانی برای شناسانده شدنش لازم است ولی در جوامعی که نقد و تجزیه و تحلیل آثار ادبی می شود، این زمان کوتاهتر است. کتاب دایی جان ناپلئون در طول سالها به چند زبان زنده دنیا ترجمه شده و پس از ده سال که از نخستین چاپ آن به زبان انگلیسی می‌گذرد، نشر رندام هاووس نسخه تازه ای از آن را تا بهار آینده چاپ و به بازار بین‌‌المللی عرضه خواهد کرد.

به سال 1319 در مشهد به دنیا آمد و با صدای تار دایی خود با نخستین زمزمه ها و آوازها آشنا شد.  به قرآن خوانی و تلاوت آبه های قرآنی گرایش پیدا کرد بویژه در گردهمایی های هواداران مرحوم دکتر مصدق. آشنایی با رهروی پیر به نام جوان }از کلاس رفتگان استاد شهنازی{ در دانشسرا او را به تدریج به سوی آوازخوانی سوق داد. تا سال 1345 یعنی پیش از سفر به تهران همچنان در تنهایی برای خود و خانواده و دوستان می خواند. نخستین برنامه ی برگ سبز را در مایه ی افشاری در رادیو اجرا کرد که استاد ورزنده و استاد پیرنیا از مشوقان این کار بودند. استادان عبادی، مهرتاش، پایور، برومند، قوامی و دیگران در تربیت صدایش به او کمک می کردند. او از نخستین برنامه ی برگ سبزی که اجرا کرد (شماره 216) تا کنون پایبندی خود را به موسیقی اصیل ایرانی حفظ کرده و به جز یکی دو مورد، هرگز از ادوات موسیقی پاپ استفاده نکرد.

از صبح 28 مرداد 53 ساموئل خاچيكيان و آرمان سرزشت يكي از پر سر و صداترين توليدات آن سال‌ها را براي اكراني متفاوت به مهدي ميثاقيه سپردند تا فيلم در سينما كاپري كه نمايشگر تفاوت‌ها بود به نمايش درآيد. با نمايش «ياران» سبك ويژه‌اي در سينماي ايران شكل گرفت؛ سينمايي كه تا سال‌هاي شكوفايي انقلاب اسلامي با برخورداري از عواملي ثابت به ساخت فيلم دست زد و هميشه هم موفق بود. در آفيش‌هاي تبليغاتي «ياران» ديگر نشاني از چهره‌ها و نام‌هاي اغواگر نبود و تنها اين متن به چشم مي‌خورد: ياران، پايه‌گذار مكتبي نوين، راه‌گشاي مسيري تازه در سينماي ايران، سينما كاپري با جهشي گستاخانه در راه اعتلاي سينماي جوان و انديشه‌هاي نو همراه با ياران گام بر مي‌دارد».

بدون شک او پديده ای درتاريخ موسيقی ايران است، ترانه های داريوش از خواسته ها و افکار مردم ايران در سه دهه اخير متاثر گشته.داريوش افسانه است.اويکی از هزاران خواننده ايست که در دوران معاصر چون ستاره ميدرخشد.ترانه های او در ارتباطی نزدیک با رنج و خوشی زندگی متداول ايرانيان است،مردمانی سختی کشيده و دوستدار آزادی.او با بيانی ژرف و بدور از اغراق به بيان احساسات ايرانيان می پردازد. موسيقی او همانند شعراش دارای نظم است،احساسات ژرف و عميق،از اینرو ترانه های داریوش درقلب مردم جای دارد. داريوش اقبالي در ۱۵ بهمن سال ۱۳۲۹ خورشیدی ( ۴ فبراير ۱۹۵۱) درتهران بدنیا آمد.

متولد 1320 در تهران. فعاليت هنري را از سال 1341 با بازي در نمايش هاي گروه تئاتر شاهين سركيسيان شروع كرد. از جمله نمايش هاي وي مي توان به موارد ذيل اشاره كرد: بهارهاي از دست رفته، گلدسته، روزنه ي آبي، دلقك ها، مادموزال ژولي، ويس و رامين، بر دار شدن منصور حلاج، روسري قرمز، زنگوله ها، عروسك ها، انسان ها، دزد اصلي، مشكلات اداري، بي ستاره ها، شبي در حلبي آباد، ديار خاموشان، شهادت در محراب، لاشخورها. كار سينمايي را از سال 1350 با بازي در فيلم «كاكو» آغاز كرد. در سال 1359 به انگلستان و سپس به آمريكا مهاجرت كرد.

شخصيت ها و يا پرسوناژهايى كه در فيلم به كار گرفته مى شوند عمدتاً وابسته به يك طيف ، سنخ، دسته يا طبقه اجتماعى ، فرهنگى ويا اقتصادى هستند و از اين رو لاجرم در اكثر موارد عنوانى را با خود به يدك مى كشند. كاراكتر سرباز از جمله پرسوناژهايى است كه در فيلم هاى متعددى هم از سينماى تجارى و هم از سينماى هنرى مورد استفاده قرار گرفته است. آنچه در ادامه اين مقال مدنظر قرار مى گيرد حضور سربازان در فيلم هاى غيرجنگى وغيرحادثه اى است و بررسى شخصيت پردازى ويا مرور حضور سربازان در فيلم جنگى، حادثه اى و يا فيلم هايى كه به نحوى در رابطه با جنگ وحادثه هستند مطلب ديگرى است كه فرصت ديگرى را مى طلبد.

ابراهيم حامدي متخلص به "ابي" در ۲۹ خرداد سال ١۳۲۸  در ميدان فوزيه تهران ديده به جهان گشود. او در اوان نوجواني  به استعدادهاي خويش در خواندن پي برد و شروع به خواندن در يک گروه  دوستانه به نام sun boys کرد و خواندن در باشگاهها و کاخ هاي جوانان را آغاز کرد  و پس از چند سال ، در آغاز جواني اولين ترانه ي مستقل خود را اجرا کرد .اين اثر ترانه اي بود با نام "عطش"  از ساخته هاي " استاد حسين واثقي "براي فيلمي با همين عنوان. "ابي" اين ترانه را با چنان قدرت و زيبايي اجرا کرد که توجه بسياري را به خود جلب کرد.ابي به اين ترتيب پا به عرصه ي ترانه گذاشت و آغازگر سبکي تازه در ترانه نوين ايران شد. او با اتکا بر صداي توانمند و بي نظيرش پا به عرصه پر فراز و نشيب ترانه گذاشت.

نام: بهروز وثوقي
تاريخ تولد: 1316
همسر سابق گوگوش (فائقه آتشين)
برادر چنگيز و شهراد وثوقي (بازيگران سينما)

- فعاليت در زمينه دوبله (1337)
- فعاليت در زمينه تئاتر (1356)
- مهاجرت به آمريكا (1359)
شايد نزديك به يازده سال زمان لازم بود تا بهروز وثوقي كشف شود.

معناشناسی عناصر تشکیل دهنده در فیلمهای علی حاتمی را هنگامی میتوانیم حس کنیم که به توضیحات خود او توجه کنیم. این توضیحات مصاحبه ها و مقاله های او طی سی و چند سال فیلم سازی آمده و مجموعه ای از آنها در کتابی قطور جمع شده است. با این حال، نویسنده، آن را کافی نمیداند، زیرا گاه در نشریات دهه ۱۳۴۷- ۱۳۵۷ به مقاله های کوتاه و مصاحبه هایی از این فیلمساز بلند آوازه برخورد کرده است که در کتابهای چاپ شده در چند سال اخیر دیده نمیشود. از اين رو، کتابشناسی آثار قلمی علی حاتمی را هنوز نميتوان کامل دانست. گذشته از اين ها، مصاحبه های تلويزيونی و راديويی او که در آرشيو های دولتی خاک مي خورد را نيز بايد .

ناصر ملک مطیعی خاطرات خود از سینما و ایران آن روزگار را مي نويسد. او سعي دارد با پرهيز از قضاوت در باره دست اندركاران سينماي قبل از انقلاب جريان فيلمسازي در سينماي آن روز ايران را از نگاه شخصي خود روي كاغذ بياورد.

ناصر ملک مطیعی، بازیگر سینمای پیش از انقلاب، خاطرات خود از سینما و ایران آن روزگار را در کتابی ثبت می کند وی که در حال حاضر مشغول مشخص کردن سر فصل ها و بخش بندی خاطرات خود است، گفت:«حجم زیادی از این کتاب را به مسایلی که پیراموان سینمای پیش از انقلاب در جریان بود اختصاص داده ام و بنا به دلایل مختلف از قضاوت و نظر دادن درباره شخصیت کسانی که در سینمای آن زمان کار می کردند نيز پرهیز کرده ام»، به گفته ملک مطیعی، نارسایی های سینمای ایران قبل از انقلاب از قبیل عملکرد غیر حرفه ای، نداشتن تکنیک و کمبود امکانات فیلمسازی از جمله مباحثی است که وی در کتاب خاطرات خود از آن ها یاد می کند. 

استفاده از ژانر پلیسی در ساخت فیلم های سینمای داخلی راه بسیار خوبی برای بهبود اقتصاد سینما و نجات سینمای بدنه از شرایط کنونی است. مهدی فخیم زاده، نویسنده و کارگردان مجموعه تلویزیونی حس سوم ، درباره روند ساخت این سریال گفت:  من از مدتها قبل طرح ساخت این سریال را در ذهن داشتم و در اندیشه شکل دادن به شخصیتی بودم که از قدرت بویایی فوق العاده و بیش از حد معمول برخوردار باشد. پیش از این هم در هیچ اثر سینمایی ندیده بودم که در مورد حس بویایی خارق العاده اثری ساخته شده باشد.  چون بو با تصویر و سینما تا حدودی در تضاد است و حس بینایی و شنوایی خیلی قوی در فیلم ها

شهلا رياحی، اولين زن كارگردان ايرانی، در آستانه ۸۰ سالگی با سينمای ايران خداحافظی كرد. او از بازيگران سينما، تئاتر و سرانجام تلويزيون ايران بود و يك فيلم ناتمام با نام "شتاب" دارد كه ساموئل خاچيكيان آن را كارگردانی كرده است. البته او از چند سال پيش هيچ پيشنهادی را برای كار سينمائی نمی پذيرفت اما اكنون بازنشستگی خود را رسما اعلام كرده است.

صدای زن در جمهوری اسلامی ممنوع است. از تلويزيون و راديو پخش نمی شود و كنسرت‌هائی هم كه با آن موافقت می‌شود خاص زنان است. اما اين محدوديت‌ها نيز مانند ديگر محدوديت‌های اجتماعی هرگز به معنای نابودی استعدادی نيست كه مشتركا هم در زنان هست و هم در مردان. صدای خوب و خواندن يكی از آن استعدادهاست. مثل هر هنر ديگری و حتی زيبائی.

در بخش موسيقی نيز با آنكه مردم را از پخش راديو تلويزيونی صدای زنان محروم كردند و هزار مشكل ديگر بر سر راه موسيق و بويژه در بخش زنان بوجود آوردند، صدا نيز از هر روزنه‌ای بيرون زد و اتفاقا دراين عرصه نيز، زنان خواننده‌ای كه به ميدان آمده اند بندرت اجراهای بازاری  دارند. صداهای پرقدرتی دراين سالها ضبط شده است.

 هنر ما و اصالت آواز و موسيقی ما در بداهه خوانی و بداهه نوازی است؛ يعنی تمام اعتبار ما در اين بداهه ( خلاقيت لحظه ای ) خلاصه می‌‏شود؛ هنرمندی كه می‌خواهد بداهه نواز و بداهه خوان باشد، بايد كلاس رفته و رديف بداند و در آن واحد آهنگ بسازد و كار ارائه دهد. اگر ما بتوانيم كاری كنيم كه جوان ها تشويق به پی گيری آواز شوند و رديف، شيوه و بداهه پردازی را بياموزند، در واقع موسيقی ايرانی كه همان بداهه خوانی و بداهه نوازی است حفظ می‌شود. متاسفانه امروزه تكنولوژی در همه دنيا كاری كرده كه زياد به اصالت ها توجهی نمی‌ شود و كاروان تكنولوژی همه را به دنبال خود می‌كشاند.

نام واقعي: ويگن دردريان
متولد: 1308 ، همدان
تحصيلات : متوسطه
فوت : يکشنبه 4 آبان 1382 ، آمريکا
پدر آيلين و ژاکلين و برادر کارو [نويسنده وشاعر- کتاب معروف کارو "شکست سکوت" نام دارد.]
بازيگر و خواننده از سال 1330 ، فعاليت در سينما از 1334 با فيلم "چهار راه حوادث" به کارگرداني ساموئل خاچیکیان.

«خانه‌اي از ماسه و مه»، فيلم جديدي است بر اساس نوول آندره دوباس که داستان يک خانواده مهاجر ايراني را روايت مي‌کند که در تلاش‌اند خود را در شمال كاليفرنيا جا بياندازند. در اين فيلم شهره آغداشلو نقش نادي همسر سرهنگ سابق ارتش شاهنشاهي (بن كينگزلي) را بازي مي‌كند. آغداشلوي ۵۱ ساله، مانند نادي، در بحبوحه انقلاب، ايران را ترك كرده و دست‌آخر سر از كاليفرنيا درآورده است. اما برعكس نادي كه در فيلم، به‌رغم حضور مداومش، كم‌سروصدا و مظلوم است (در مقابل همسرش به احترام سر خم مي‌كند و از اتاق بيرون مي‌رود)، شهره آغداشلو فمينيست صريح و منتقد سياسي جسوري است كه حدود ده سال در تلويزيون "جام جم" لس‌آنجلس همه‌كاره يك برنامه فرهنگي ـ اجتماعي بوده.

سراسر زمستان 53 تقریبن هر غروب از خانه بیرون می آمدیم و مثل شاطرها، سپیده ی صبح به خانه باز می گشتیم. در انتخاب بازیگران و افراد صحنه، روابط تهیه کننده و بازار، تعیین کننده بودند، و نه چندان کارگردان و گروهش. فیلمبرداری با عجله آغاز شد! تقریبن تمامی گفتگوها یکی دو روز پیش از فیلمبرداری هر صحنه حاضر می شد. در طول کار کم کمک دریافتم که مسایل به دلایلی گاه مضحک، دگرگون می شوند. برای مثال بگویم؛ در یک صحنه که موضع دوربین را نسبت به موقعیت بازیگر، "بالا" نوشته بودم،(ابتدایی ترین ترفند برای نشان دادن شخصیت در یک موقعیت تحقیر شده)، هنگام آماده شدن صحنه، دیدم پایه ی دوربین کوتاه است. از "فریدون ری پور"(یکی از فیلمبرداران خوب سینمای ما در آن دوره، مردی معتقد به کار، آگاه و نازنین، اغلب ساکت اما بجایش کوتاهگو،

چندی دیگر سالگرد خلق سرود جاویدان و ملی " ای ایران " است. این ترانه دقیقا در 27 مهرماه سال 1323 در تالار دبستان نظامی متولد شد . شعر این سرود توسط حسین گل گلاب که استاد دانشگاه تهران بود سروده شد. در اين شصت سال، سرودهاى بسيار ساخته و پرداخته شده ولى «اى ايران» همه آنها را پس زده و آنچنان صدرنشين شده كه با وجود مخالفت هاى گاه به گاه حكومت ها، عملاً به سرود فراگير ملى تبديل شده است.

گل گلاب خود انگيزه سرودن «اى ايران» را مشاهده منظره اى در خيابان مى داند كه رگ و پى او را تكان داده است. در سال ،۱۳۲۳ زمان اشغال ايران از سوى متفقين از خيابان هدايت در تهران عبور مى كرده كه ديده يك سرباز آمريكائى مشغول كتك زدن يك بقال ايرانى است.

فریدون فرخزاد را به جرات میتوان یکی از بهترین شو من های ایران دانست . او بسیاری از شعرهای فروغ (خواهر خود را ) به زیبایی تنظیم کرد و خواند . بسیاری از ترانه های او مضمون سیاسی داشت و بسیار تحت تاثیر شعرهای فروغ بود. آهنگ هایش ساده و دلنشین و اجرای ترانه ها بسیار قدرتمند و بیاد ماندی بود . کمتر کسی است که نام فریدون فرخزاد را نشنیده باشد ! عده ای اجرای او را دوست نداشتند و به گمان آنها وی فرهنگ غربی را اشائه میداد ! او بسیاری از خوانندگان و نوازندگان مطرح امروز را به مردم معرفی کرد و همواره با صداقت کلام, سخن میگفت ! فریدون فرخزاد را میتوان آغاز گر راهی نو در فرهنگ ایران دانست ! پس از انقلاب اسلامی ایران فرخزاد نیز مانند بسیاری از هنرمندان از ایران کوچ کرد .

اکبر گلپایگانی نام آشنای سالهای دور در عالم موسیقی اصیل ایرانی است. اعطای دکترای افتخاری و اسکار هنر موسیقی از سوی دانشگاه بوداپست مجارستان  به این آوازخوان قدیمی به دلیل "خلاقیت و شفافیت صدا" و "توانمندی در اجرای موسیقی اصیل ایرانی " بهانه ای بود تا در روزهای آبانی به سراغ گلپا در خانه زیبایش در شمالی ترین نقطه پایتخت برویم و در گپ و گفتی رودررو با گلپای هفتاد و دوساله از دیروز و امروز بگوییم.گلپا یک به یک عکسهای یادگاری را به من نشان می دهد.یک سو تصاویر دختران پیانیست مقیم فرانسه اش و سوی دیگر زنده یادان غلامحسین خان تختی،بانو دلکش ،خانم هایده و... او تازه از سفر رسیده و با شور و شوق با "روز" از مراسمی می گوید که تشریفاتی مانند مراسم اسکار داشته

مصاحبه منتشر نشده از خواننده فقيد هايده به مناسبت شانزدهمين سالمرگ اين هنرمند - روز سى‌ام دى ماه سال ۱۳۸۴مصادف است با شانزدهمين سالمرگ هايده، خواننده محبوب ايرانى كه فعاليت هنريش را بطور جدى با برنامه گلها شروع كرد. در زمان وقوع انقلاب اسلامى، هايده در لندن اقامت داشت و به خاطر ترس از دستگيرى و محاكمه هرگز به ايران برنگشت. وب سايت راديو صداي آلمان در 16 سال پيش از اين گفت و گويي با اين هنرمند فقيد داشته است كه براى نخستين بار آن را منتشر ‌كرد، هايده در اين مصاحبه از كم و كيف راه يافتن به دنياى آواز و مشكلات اوليه، رقابت و يا رفاقت هنرى با خواهرش مهستى، از نقش خودش در انتخاب شعر و آهنگ و بالاخره از آرزوها و روياهاش سخن می‌گويد.